ادامه مطلب. اما تحمل بعضی از قفس ها برای رسیدن به لحظه آزادی توصیه می شود—پس قیمتها و وضعیت اقتصادی همین الان تا اول جهان را از ذهن خود بیرون بریزید. و با هشیاری مراقب سلامت و هستی خود باشید. و حتما با ذهن خالی و مرتب مسائل زیاد زندگی راحت تر تشخیص داده می شوند. و راه حل منطقی بهتری پیش روی ما خواهد آمد.***یکی از اشغالگران بی رحم و جاگیر در ذهن ما ،خودمان هستیم—بله موضوع---خود---بیشترین دغدغه ذهن بوده و دائم سرگرم بررسی موجودیت –خود-- و راه باقی ماندن در جهان است—خود-- باعث وسوسه های گوناگون بوده و علاوه بر دوست داشتن، بسیار هم حسود و ترسو هست—کوچکترین عاملی که موجودیت –خود-- را با خطر مواجه کند بیشترین عکس العمل را پدید می اورد -خود-- بسیاری از فرصت های گرانبها را فدای تداوم می کند. و برای ادامه یافتن دست به دامان انواع طرفندها و فریبها می شود. و بنوعی –خود-- از هر قضاوت و بررسی و سبک و سنگین شدن، فراری است. و کلا هیچ موضوعی را به اندازه موجودیت با اهمیت نمی داند---خود---در اشخاص مختلف با هردانش و بینش وجود مشخص و مهمی دارد. و بسته به توانائی مادی و معنوی افراد دارای جلوه های گوناگونی در زمینه اخلاق-وجود و رفتار و پایداری است—افراد زیادی بدون اینکه بخواهند و یا توجه کنند در راه تقویت وجودی ---خود--- تا بی نهایت تلاش می کنند .بعضی از افراد که متمکن هستند برای ادامه –خود---ممکن است بناها و ساختمانها و ابنیه خیریه از قبیل بیمارستان و خوابگاه و غیره بسازند—آنها از اینکه نام –خود-- را بر بالای یک ساختمان ببینند راضی هستند و بسیاری هم –خود-- را با گمنامی تداوم می بخشند و زیاد درگیر نشان دادن نام –خود-- نیستند ولی در پنهان قلب –خود-- همینکه توانسته اند چنین عمل پایداری را بسازند اح

ادامه مطلباولین چیز مهم در این شرایط زنده و سالم ماندن شما و خانواده شماست -این سلامتی نسبی را با حرص خوردن و حرص دادن اطرافیان به خطر نیندازید—چونشب که با حالت عصبانیت و نا امیدی بخوابید فردای بدی را خواهید داشت. و راندمان و قدرت ابتکار شما نابود شده و شما علاوه بر گرانی باید سرزنشهایکارفرما و رئیس و مشتری خود را هم تحمل کنید. ودرمورد مشاغل آزاد هم کسری در درآمد، بخاطر خستگیذهنی شما منتظر شما هست—اگر هدف خود را زنده ماندن و سلامت نگاه داشتن روح و جسم خودتان بدانید. حتما از حرص خوردن و حرص دادن دیگرانبابت گرانی هاو حرفهای بی اثر دوری خواهید کرد—زمانی که واقعا ناگزیرهستیم بهترین راه --- با شادی-تسلیم موقعیت موجودشدن است. تا بتوانیم با حفظروحیه و سلامتی خودراه های فرار از وضعیت هایسخت را راحت تر و ساده ترپیدا کنیم---مثالی عرض می کنم. که شخصا امتحان کرده ام—اگر یک گنجشکرا در قفس سیمی بیندازیم .آن قدر خودش را به میله هامی زند. که می میرد—اما شاهد هستیم که قناری و یا بلبل قفس را خیلی آرام و راحت تحمل می کنند .وآواز می خوانند. و چهچه هم میزنند-اما همینقناری و یا بلبل را اگر در قفسی که درش باز است. بیندازیم .و یا درب قفس آنها را باز کنیم. لحظه اییدرنگ نکرده و پروازنموده و قفس را ترک می کنند. –حالا در مورد انسانها هم ،همین مثال صادق است. اگر زیادی خودتان را به میله های قفس بکوبید. خیلی زود و سریع خواهید مرد. و این یعنی ازدست دادن احتمال شانس آزادی و مردن دراسارت-- اما اگر تسلیم شویم. و آرام گیریم. همشانس دیدن آزادی راداریم .و هم براحتی امکان باز شدن درب قفس را خواهیم شناخت—در بند بودنوماندن مورد نظر هیچ جانداری نیست.ادامه دارد  |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم مردا

ادامه مطلبمرد با آمادگی کامل که ممکن است امروز هم مانند روزهای قبل با گرانی بیشتر مواجهشود به فروشگاه مراجعه می کند . حالا حتما از وضعیت قیمتها جا نمی خورد. چونآمادگی گرانی را در خود ایجاد کرده، بعد با خیالی آسوده بعضی از ارقام لیست خرید را تهیه کرده و از اینکه هنوز می تواند مایحتاج خانواده خود را، تا اندازه ایی با کار وتلاش تهیه کند. خدا را شاکر شده و با یک خسته نباشید. به صندوقدار او را هم تقویتروحی می کند. و سعی می نماید با قناعت بیشتر و جابجا کردن احتیاجات در نماند. و با امیدواری به خانه می اید. و با خنده و روی خوش از خانم می خواهد. که به مصرف مایحتاج بیشتر، دقت کند. و بعد هم بطور کلی،راحت می کند. و سعی نموده از محبتخانمش بیشتر لذت ببرد –آیا متوجه تفاوت هستید در هر دو حالت ما ناگزیر هستیم مقداری از مایحتاج زندگی را بخریم و تعدادی را هم با برنامه ریزی نمی خریم- پس عامل اصلی، ناگزیری ما و توان محدودمان در امر خرید، از فروشگاه هست—حالا اگرغصه خوردن و ناراحتی شما می تواند از نظر اقتصادی به شما کمک کند. و گریه و عصبانیت شما باعث ارزانی اجناس می شود. توصیه می کنم تا صبح جلوی صندوقدار گریه و زاری و شیون راه بیندازید. تا شاید بتوانید نیازمندیهای زندگی خود را تامین کنید. ولی اگر ناراحتی و گریه و زاری شما تاثیری در توان اقتصادی شما ندارد. پس توصیه می شود. جهت حفظ روحیه و جلوگیری از افسردگی و فرسودگی خود-- تسلیم وضعیت اقتصادی موجود شده وبا قناعت بیشتراز سقوط کامل جلوگیری کنید.اگر می شود و یا می توانید. و حتی اگر فکر می کنید که ممکن است بتوانید نسبت به افزایش در آمد خود، برنامه ریزی کنید. چون در این قسمت شما هستید. که می توانید. اراده کردهو کاری انجام دهید. ولی اگر افزایش در آمد، محت

ادامه مطلبشخصی با در آمد نسبتا ثابت، در این روند قرار دارد—او از صبح تا شام زحمت می کشد.تلاش می کند. و با فکرو یا با عرق جبین، نونیحاصل می اورد. و خسته و کوفته از کار بهخانه می اید-پس از استراحت کوتاهی جهت تهیه نیازمندی های خانواده بیرون می رود. و بامشاهده قیمتها و افزایش روزانه آنها، ناراحت وعصبی شده و بخود فشار می اورد. و با انصراف از خرید بعضی اقلام، با ناراحتی تعداد دیگری ازنیازمندی های مهم زندگی را می خرد. و به فروشنده هم نقی میزند. و معمولا فروشندگان خوشاخلاق که زیاد هم، نیستند .در مقابل اعتراض، یکدلداری کوچک می دهند. و مرد زیر نگاه عجول پشت سری ها ،کارت را می کشد. و از فروشگاه خارج می شود. و بعد از تهیه نصفه و نیمه مایحتاج زندگی، به خانه می رود. و بعد از زمین گذاشتن اقلام،شروع می کند. از گرانی نالیدن. و احتمالا چند بد وبیراه هم به مسئولین می گوید-همسر او که متوجه ناراحتی مرد خود از خریدها، می شود. اوهم ناراحتشده و اگر خیلی مردش را دوست داشته باشد. او رادلداری می دهد. ولی خودش هم ناراحت است. و ممکن است. او هم چند اطلاع، از خرید سایر همسایه ها و فامیلو گرانی های اجناس دیگر، و محلات دیگر را، هم بهشوهرش بگوید- خستگی و فشار عصبی و بی چاره گی،مرد را نگران فردا-- جلوی تلویزیون فریز می کند . و اوبه اخبار گوش می دهد تا خبری از گشایش و ارزانی را بشنود. ولی از اخبار هم چیز مهمی دستگیرش نمی شود.و در زمان شام با خستگی و دل آزردگی و در محیطی سنگین شام سرو می شود—حالا اگر ما همین روند را بهصورت پیشنهادی من، انجام دهیم چه می شود؟—مرد باآمادگی کامل که ممکن است امروز هم مانند روزهای قبل با گرانی بیشتر مواجه شودادامه دارد  |+| نوشته شده در  سه شنبه هجدهم مرداد ۱۴۰۱ساعت 

ادامه مطلبچون بیاد داشتن قیمت اجناس که گاهی تا چهارو پنج سال پیش هم می رود. فقط اعصاب را خرد کرده و ظرفیت های مفید حافظه و زندگی را پر کرده و از بین می برند-در این سالها مشخصشده که نمی توانیم برای زندگی اقتصادی خودبرنامه ریزی کنیم. و حقوق بگیران در اواخربرج ،حتما با کسری مواجه می شوند. و کارگرانو دارندگان مشاغل آزاد هم ،وضعیت چندان متفاوتیندارند. ولی در گیری ذهن و توان زندگی باگرانی ها، نه اجناس را ارزان می کند. و نه شمارا راحت می گذارد.اطمینان داشته باشید. اینمشکل در سطح افراد،حتی درسطح هزارنفرهم،اثر برروند گرانی نمی گذارد .و تقریبا، مجبور هستیم .بالاخره تسلیم قیمتهای روز به روز افزایندهشویم.گاهی برخی در رودروایسی و کم نیاوردن مجبور هستند. در برابر دوستان و خانواده و میهمانی ها عکس العمل نشان داده و دیگران را هم تشویق کنند. که ساکت نمانید. و در برابر ایناقتصاد ویران-- کاری انجام دهید—ولی هم خودشاین را می داند. و هم شنوندگان، که با این حرفهاو مسائل چیزی تغییر نخواهد کرد. و همه افراد کشور، کمابیش در گیراین فاجعه اقتصادی هستند.ناراحتی ما هرگز درمان این درد خطرناک ومزمن نیست. و از طرفی ساکت ماندن در برابراین افزایش ها راهم درست نمی دانیم. حالا من به روند جالبی اشاره می کنم. و التماس تفکر دارم—حالا از دردسرها و تنگناهای پیدا کردن یک شغل،عبور می کنیم. و فرض می کنیم ....ادامه دارد  |+| نوشته شده در  شنبه پانزدهم مرداد ۱۴۰۱ساعت 20:49&nbsp توسط سید محسن موسوی  | 

ادامه مطلبو کل موضوع برای ایشان ارزش تفکر ندارد. و فقط ابزار حصول در آمد است. پس مشتاق بودن و پیرو شدن و بر اساس یک ترانه، فکر کردن  نشانه اسارت ما می باشد. که ناخود آگاه خود را  اسیریک ابزارتجاری،البته باکلامهای مهم کرده ایم —هم شاعر و هم آهنگ ساز و هم خواننده و هم نوازندگان و هم کمپانی تولید کننده از این ترانه کسب در آمد کرده اند. و به اضافه این که خواننده  و شاعر و آهنگ ساز علاوه بر پول --دستمزد  احساسی نیز از مردم دریافت می کنند. و با توجه به زندگی خصوصی هر یک از عوامل  تولید ترانه، باید بسیارمراقب باشیم . ذهن و فکر ما اسیر گفته های بی ریشه و زیبا نشود—ترانه ها برای شنیدن و لذت بردن از آن کلام و موسیقی در زمان حال است.  و نباید در تصمیمات و روش زندگی ما تاثیر  کند—یک اثر تجاری نباید و نمی تواند به کمک زندگی ما بیاید. البته ممکن است زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده ودر بسیاری از  دریافتهای آنی ما تاثیر کند. که در این صورت  مزاحمتشان حتمی خواهد بود- یکی از موارد دیگر که حتما باید فراموششده و رها گردد.مقایسه قیمتها هست—در اینشرایط اقتصادی که نمی توان به ثابت ماندن قیمت یک جنس حتی تا فردا امیدوار بود.فایده ایی ندارد که به قیمت ها توجه کنیم—اگر مصرف کننده هستیم باید برای خرید--ارزانترین فروشنده ها را انتخاب کرده و بعداز خرید مایحتاج خود، همه چیز را فراموش کنیم—چون بیاد داشتن قیمت اجناس کهگاهی تا چهار و پنج ....ادامه دارد  |+| نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد ۱۴۰۱ساعت 14:18&nbsp توسط سید محسن موسوی  | 

ادامه مطلبهمین الان این کار را در نظر می گیریم و قصد می کنیم. که از این واقعه ذهن ما سوءاستفاده نکند. حالا یا بعد از چند روز کل مسئله را تمام کرده و می بخشیم .و تمام.. و یا حکم به محکومیت داده وتمام-- در زیر یادداشت قبلی می نویسیم—مسئله زیادهم مهم نبود. گذشتم—و یا بخاطر منافع خودم و خواهرم نتوانستم ببخشم. و منتظر فرصت مناسب خواهم ماند. تا مسئله را حل کنم—کل اینفرایند مشخص کرد.که می توانیم ذهن را از چرخه تفکر خارج کرده. وکم کم افسار زندگی را از دست او خلاص کنیم—پس تااینجای مطلب مشخص کردم. که آموزه هایتربیتی و خانوادگی و دروس دبیرستان و دانشگاه و تاثیرات فیلمها و رادیو وتلویزیونو داستانها و اشعار شاعران و تجربیات واذکار وجملات تکراری را باید از چرخه زندگیو تفکر خود خارج کنیم. مطلب دیگر آهنگها وترانه هامخصوصا آنچه خوانندگان مورد علاقه ما می خوانند هست –ذهن خود را از کلام وآهنگها خالی کنید. وراه هم این است. در ابتدا به موزیکهای بی کلام گوش کنید.ولی هیچ کلمه اییرا تکرار نکنید—فراموش نشود ما زمانی موفق بهسکوت درونی می شویم که وجود ما قادر به تحمل سکوت و راندن صداها و سخنهای زیادموجود، در ذهنیت ما بشود- یک خواننده برای نوع خاصی از کلام پرورش یافته و شاعران باتوجه به توانائی او شعرهائی می گویندو آهنگساز هم متناسب با کلام و صدا و محیط اجتماعیآهنگی می سازد. و در نهایت یک ترانه تولید می شود. باید بیاد داشته باشیم. که تمام عوامل دستمزد خود را دریافت کرده. و خواننده هم در کنسرت های زنده از محل این ترانه هاپول کسب می کند. و کل موضوع برای ایشان ارزش تفکر ...ادامه دارد  |+| نوشته شده در  شنبه هشتم مرداد ۱۴۰۱ساعت 17:4&nbsp توسط سید محسن موسوی  | 

ادامه مطلبتمام اوراد و اذکار باعث تقویت حیرت انگیز ذهن شده و کار تا جائی پیش می رود که تمام امورزندگی شما در اختیار ذهنیت شما قرار گرفته و شماناخود آگاه مسائل جدید زندگی در زمان حال را، باراه حلهای کهنه و فرسوده ذهن خود،می خواهید حل کنید. که این فرایند موجب تراکم مسائل زیادی در ذهن و وجود شما شدهو ممکن است تا مرز افسردگی و حتی خودکشینیز ما را پیش ببرد—هیچ تصمیم و تکرار و هیچ وردی را انجام ندهید حتی این پیشنهادهای مرا هم در صورتی که تصمیم واقعی دارید پس از خواندن فراموش کنید. و با تهیه لیست از ترسهاو عادات خود ابتکار عمل را از ذهن خود بگیرید—اصولا یادداشت کردن وقایع و تصمیمات و رویدادها ،تا اندازه زیادی ذهن را آرام می کند.یک اقدام مهم و اساسی را باید در نظر بگیریم و آن--مهم ندانستن امور هست—ما معمولا زمانی که وقایع و حتی عشق های قدیمی خودرا بیاد می اوریم. اهمیت چندانی برایشان قائلنیستیم. خب چرا ما در بند ذهنیت و زمان بمانیم؟ تا وقایع اهمیت خود را از دست بدهند.فورا و یا بعد از گذشت یکی دو روز موضوع را کلااز فاز اهمیت خارج کرده وحکم ابدی صادرمی کنیم .که فلان موضوع فاقد اهمیت است.این عرض من با بی خیالی و بی اهمیتی تفاوت دارد—در حالت بی خیالی یک مسئله کلا کنار گذاشته می شود و تصمیم به محوموضوع است.ولی عرض من مشعر بر این است که وقایع را کاملا بررسی کرده و با شناخت کامل اگر لازمبود، اقدامی انجام دهیم. این کار را می کنیم .و اگر بهر دلیل نخواستیم و یا نتوانستیم اقدامیبکنیم. حکم را صادرکرده و پای بند حکم خود می مانیم. و دیگر هی موضوع را بیاد نمی اوریم. و کنترل موضوع را از ذهن خود می گیریم. و اگر تشخیص دادیم که ممکن است باز به این موضوعنیاز پیدا کنیم. آنرا در تقویم خود با کمترینکلمات یا

ادامه مطلبالبته ما موفق نمی شویم واقعا مسائل را بکلی  . از ذهن خود خارج کنیم. ولی اگر با تمرین بتوانیم افسار ذهن خود را در دست بگیریم، می شود گفت،که حالا ما فرمانروا هستیم .و به ذهن خوددستورمی دهیم. که چه را بیاد بیاورد. و چه را بیاد نیاورد-تا آنجا که انسانهای معمولی می توانندعمل کنند. این جاست که از تجربه ها برای بررسیوقایعِ زمان حال، استفاده نکنند. و بجایش هشیاریخود را حفظ کرده و با دقت اتفاق افتاده را، بررسی نمایند—یک مثال تا اندازه ایی کمک می کند—ببینیدما غذا خوردن—دوچرخه سواری-شنا—راه رفتن و....را بدون بیاد آوری بلد هستیم. و در زمان نیاز براحتیاین اعمال را انجام می دهیم. این حرکات در عضلات و سلسله اعصاب نباتی ما ذخیره شده. و ما بدون تلاش مشخصی این حرکات را انجام می دهیم—فرضا در آب می پریم.و بدون بیاد آوردن مراحل آموزش شنا، فورا شنا می کنیم—حالا در موردمسائلی که ما برای انجام آنها ناچار به تفکر هستیم را، باید درذهن خود جابجا کنیم. و آن تعداداز عملیات حیاتی را در وجود خودمان نهادینه کنیم. و آن مقدار ازمسائل که حیاتی نیستند. را ازذهن دوربریزیم. ومطمئن باشید در زمانی که واقعا به آنها نیازباشد. بسرعت خودشان در ذهن ما ظاهر می شوند. ولی این بار با اجازه ما، به ذهن خودمان حاضر می شوند.و بدون اجازه ما هم،نمی توانند مهار امور را در دست بگیرند—برایرهائی از انباشته گی ذهن لازم نیست مراتب را پیش خود تکرار کنیم لازم است ما به سکوت درونی برسیم. و این با هیچ ورد و ذکری شدنی نیست—فقط قصد سکوت ما را ازدرون ساکت می کند---یکی از موارد دردسرساز، برای خالی شدن ذهن تکراربعضی از موارد مانند تسبیح گردانی وذکر گفتن و یا یاد آوری دائم یک مسئله در ذهن است—تمام اوراد واذکار باعث تقویت حیرت انگی